HABER Mİ, REKLAM MI? DİJİTAL MEDYA ÜVEY EVLAT DEĞİLDİR!

Türkiye'de reklamcılık alanında yeni bir dönem başlıyor.

1 Ağustos 2026 tarihinde yürürlüğe girecek Ticari Reklam ve Haksız Ticari Uygulamalar Yönetmeliği ile birlikte artık yapay zekâ ile oluşturulan reklamlar, influencer paylaşımları, çevre dostu iddiaları, indirim kampanyaları ve gizli reklam niteliği taşıyan ticari uygulamalar çok daha sıkı denetlenecek.

Tüketicinin aldatılmasına izin verilmeyecek.

Bu son derece doğru bir adımdır.

Ancak burada kimsenin sormadığı çok önemli bir soru var.

PEKİ YA İNTERNET HABER SİTELERİ?

Bugün Türkiye'de yüzlerce internet haber sitesi faaliyet gösteriyor.

Üstelik TÜİK'in son verileri çok açık bir gerçeği ortaya koyuyor.

Basılı gazeteler her yıl okuyucu kaybediyor.

Tirajlar düşüyor.

Gazete sayıları azalıyor.

Buna karşılık internet haber siteleri büyüyor.

Okuyucu dijitale taşınıyor.

Haber artık saniyeler içinde internetten takip ediliyor.

Vatandaş sabah gazete bayisine gitmiyor.

Telefonundan haber okuyor.

Tabletinden takip ediyor.

Bilgisayarından gündemi izliyor.

Yani artık haberin merkezi dijital medya.

Ancak ne gariptir ki...

Kurallar hâlâ basılı gazeteye göre yazılıyor.

RTÜK TELEVİZYONLARI DENETLİYOR... PEKİ DİJİTAL MEDYAYI KİM DENETLİYOR?

Ulusal televizyonlarda yayınlanan bir programda ürün yerleştirme yapıldığında...

Bir marka ekranda gereğinden fazla gösterildiğinde...

Bir firma haber görüntüsü altında tanıtıldığında...

RTÜK hemen devreye giriyor.

Çünkü buna gizli reklam deniliyor.

Peki aynı uygulama internet haber sitelerinde neden görmezden geliniyor?

Her gün yüzlerce belediye...

Kamu kurumu...

Üniversite...

Festival komitesi...

Organizasyon şirketi...

Etkinlik düzenleyicisi...

İnternet haber sitelerine hazır afişler gönderiyor.

Hazır bannerlar gönderiyor.

Tanıtım görselleri gönderiyor.

Basın bültenleri gönderiyor.

Ve bunların büyük bölümü "haber" başlığıyla yayınlanıyor.

Oysa ortada çoğu zaman haber değil...

Tanıtım var.

Reklam var.

Marka görünürlüğü var.

Etkinlik pazarlaması var.

Yani adı konulmamış bir reklam modeli var.

EN BÜYÜK MAĞDUR DİJİTAL MEDYA

İşin en acı tarafı ise şu.

Bu içerikleri yayınlayan internet haber sitelerinin büyük bölümü Basın İlan Kurumu'ndan resmi ilan alamıyor.

Resmi reklam alamıyor.

Kamu reklamlarından pay alamıyor.

Özel sektör reklamlarının önemli bölümü ise küresel dijital platformlara gidiyor.

Yani internet haber sitesi;

Haberi hazırlıyor.

Editör çalıştırıyor.

Muhabir çalıştırıyor.

Sunucu maliyetini ödüyor.

24 saat yayın yapıyor.

Anlık haber veriyor.

Ama günün sonunda...

Reklam hizmetini ücretsiz sunmuş oluyor.

Bu hangi ekonomik modelle açıklanabilir?

BASILI GAZETE DÖNEMİ BİTERKEN DİJİTAL MEDYA HÂLÂ GÖRMEZDEN GELİNİYOR

Bugün artık kabul edilmesi gereken bir gerçek var.

Basılı gazete dönemi eski gücünde değildir.

Gazete tirajları bunu söylüyor.

Okuyucu alışkanlıkları bunu söylüyor.

TÜİK rakamları bunu söylüyor.

Genç nüfus bunu söylüyor.

Vatandaş haberi internetten takip ediyor.

Buna rağmen hâlâ dijital medya, ekonomik açıdan ikinci planda bırakılıyor.

Bu kabul edilemez.

YA DENETLEYİN... YA DA KAZANMASINA İZİN VERİN

Buradan açıkça soruyorum.

Bir belediyenin konser afişi haber midir?

Bir festival bannerı haber midir?

Bir fuar tanıtımı haber midir?

Bir organizasyon duyurusu haber midir?

Bir açılış afişi haber midir?

Eğer bunlar haber ise neden reklam ajansları milyonlarca lira harcıyor?

Eğer bunlar reklam ise neden internet haber siteleri ücretsiz yayın yapmak zorunda bırakılıyor?

İki ihtimal vardır.

Ya bu içerikler reklam kabul edilerek gerekli denetime tabi tutulmalıdır.

Ya da internet haber sitelerine bu yayınlar karşılığında yasal reklam geliri elde etme hakkı tanınmalıdır.

ARTIK ÜÇ KURUM HAREKETE GEÇMELİ

Buradan çağrım; Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı, Ticaret Bakanlığı ve Basın İlan Kurumu'nadır.

Dijital medyayı yalnızca yükümlülüklerle baş başa bırakmayın.

Haklarını da teslim edin.

Çünkü internet haber siteleri artık medyanın geleceği değil...

Bugünüdür.

SON SÖZ

Ulusal televizyonlarda gizli reklam RTÜK denetimine takılıyor.

Peki internet haber sitelerinde "haber" adı altında yayınlanan afişler, bannerlar ve tanıtım görsellerini kim denetliyor?

Bu yayınlar reklam değilse nedir?

Reklamsa neden ücretsiz yayınlatılıyor?

Dijital medya neden sadece sorumluluk taşıyor, ama gelir elde edemiyor?

Bugün internet haber siteleri; 7 gün 24 saat çalışan, en hızlı haberi veren, kamuoyunu anında bilgilendiren medya kuruluşlarıdır.

Artık bu gerçeğin kabul edilmesi gerekiyor.

Dijital medya üvey evlat değildir.

Ya haber adı altında yapılan gizli tanıtımlara son verilsin...

Ya da internet haber sitelerinin bu yayınlardan yasal ve adil şekilde gelir elde etmesinin önü açılsın.

Adalet yalnızca mahkeme salonlarında değil, medya ekonomisinde de sağlanmalıdır.